Kandi 

ni Giancarlo Abrahan

Narito ang isa sa mga pinakapaborito kong tula:

Nabalitaan kong kasama kang namatay sa sunog.

At kagabi’y magdamag kong ginunita kung paanong

Dati’y pinasasayaw mo ang alab ng kandila

Sa iyong kandila ring daliri minsang naglaro tayo

Sa inyong bahay nang mawalan ng koryente.

Lagi’y gustong apulahin ng puso ko

Ang ating mahinhing kapusukan.

Tandang-tanda kong nagsunog tayo ng buhok,

Na ayaw na ayaw ipagupit ng ating mga ina.

Madalas naglalaro rin tayo sa hardin.

Ngunit nangangati tayo sa mga bulaklak

Na isinasabit sa ating buhok.

Pinili nating magsiga ng ng mga patay na dahon

At langgam, o baguhin ang anyo ng mga plastik.

Isang hapon, nagkatuwaan nating maglutu-lutuan.

Binuhusan mo ng alkohol ang kaldero:

sumiklab ang dambuhalang apoy

at nangingitim ang kisame hanggang ngayon

sa kusinang minana ko kay nanay.

Mula noo’y pinagbawalan ni nanay

Ang pakikipagkaibigan sa iyo.

Tila nalalapnos ako sa pagpipigil tuwing nakikita ka.

Sapagkat di na tayo maaring mag-usap.

Inggit na inggit ako nang makita kong

Ang palda mo’y sunug-sunog ang laylayan

Tulad noong sa pinagningas nating

Damit ng ating mga manika.

Naakit akong silaban ang mga mahahabang

Manggas ng blusa ko’t mga sayang lampas-tuhod.

Ay! Di raw nananahimik ang tulad mo.

O, ikaw na tumupok na ng maraming tahanan

Upang maitayo yaong tirahan mong nasunog din.

Bago matulog, nabanli ako sa gatas na iniinom.

Muli kang naalala’t ipinagdasal ko ang iyong paghimbing.

Ngunit di ko masambit-sambit na

Sumalingit ka nawa. Tila may nag-uudyok

Sa akin na maglandi muli sa apoy:

Na sana’y malayo sa kusina kung saan mahapding

Matalsikan ng kumukulong mantika,

O mahigop ang umuusok na sabaw.

Ang panalangin ko’y sa iba pang buhay,

O marahil sa kabila’y makalaro muli

Kitang minsan lamang napaso.

Naibahagi ko itong tula dahil isa ito sa perpektong halimbawa ng tulang gusto kong tularan. Madalas nasasabihang masyadong madrama o korni ang mga tula ko.

Sa tulang ito, tama lamang ang paghahalo ng emosyon at teknik ng makata. Makikita mo ang metapora sa buong tula, ang elemento ng tuloy. Mas napaigting din nito ang damdamin ng makata at nagkaroon ng  iba’t ibang antas ng pakahulugan sa tula.

Kontak ko sa Facebook si Gian, gawa ng naging fellow ako ng LIRA (Linangan ng Imahen, Retorika at Anyo) noong 2012-2013.

Bihira siyang tumula sa Facebook. Matulain ang mga pelikulang isinulat at idinerehe ni Gian. Panuorin ninyo ang Dagitab! Grabe, grabe, grabe.
Sa ngayon inaabangan kong maglathala siya ng sarili niyang aklat at gumawa ng marami pang pelikula. 
 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s